vrijdag 14 december 2012

Alhier

 Aan het einde van het jaar lees je in de krant weer over lijstjes waarin nieuwe woorden zijn opgenomen die het afgelopen jaar ontstaan zijn. Sommige zeggen je niks en van andere heb je het gevoel dat ze al eeuwen bestaan …….  Ik heb ook van die worden die voor mij iets speciaals hebben, al zijn ze soms al heel oud en worden ze amper nog gebruikt .... één zo’n woord is Alhier - een woord, een begrip dat me heel dierbaar is, omdat het behoort bij mijn vroegste herinneringen aan mijn jeugd.

 Dat vraagt om uitleg. Geboren en getogen in een klein dorp Hoedekenskerke, groeide je op in een kleine dorpsgemeenschap, die voor mij tijdens het eerste decennium van mijn leven De wereld was – Mijn wereld was. Een overzichtelijke veilig geheel met straten, een kerk, een school, winkels, een dorpsgek, een bus, een café, een bank en … een postkantoor.
Dat postkantoor intrigeerde me. Het lag aan de Griend. Je kon er je brief afgeven er was ook een stenen gleuf naast de deur die daar met het zelfde doel was aangebracht. Je kon er postzegels kopen.
Achter het loket zat de postbeambte, een mens ( geen automaat dus – dit even voor de jongelui) zo’n man, die als kind fascineerde vanwege zijn gereedschap …. Zoals Stien, de conductrice van de bus, een kniptang had, zo had Perrels een stempel. ... Als kind speelden we vaak postkantoortje …. met (nep)zegels (Janee), die je soms in reclamebrieven vond en je op een antwoordkaart moest plakken of je wel of geen belangstelling voor de hoofdprijs van 100,000 gulden had .... (Wat dat betreft is er nog niks veranderd).
 Je kon tegen die man achter het loket gewoon praten en hij scheurde, op jouw verzoek, een postzegel of postzegels, die hij in een soort ordner opgeborgen had, voor je af. Je moest, wilde je die postzegel gebruiken, hem / haar nog wel even nat maken, iets dat je meestal met je tong deed.


  • Het meisje bij de Bruna in Heinkenszand haastte me te melden, toen ik onlangs om postzegels vroeg (Heb je nog bijzondere?) …. Ja ik heb deze nog, maar dat zijn geen stickertjes hoor! …… ?


Op één van de oude dorpsfilms zie je Jan de Groot ( zijn naam deed geen eer aan zijn lichaamslengte) een half gevulde postzak uit een bestelbusje omruilen voor een kwart gevulde …. Er was duidelijk spraken van een postoverschot …. Zou je tegenwoordig in de statistieken kunnen lezen – er kwamen meer brieven binnen dan er uit gingen.
Jan de Groot was de postbode – een dichtende postbode, want alles wat hij zei was in dichtvorm ……., die twee keer per dag zijn ronde deed. 
Als je brief of kaart op het dorp mocht blijven schreef je er gewoon Alhier op  - geen sprake van dat zo’n brief dan eerst helemaal naar Rotterdam gebracht werd, afgestempeld en dan weer terug naar’t dorp …. Wat een onzin! Jan de Groot bracht de brieven en kaarten rond; een adres als L. Hollemans te Hoedekenskerke werd feilloos stipt op tijd bezorgd.  Hij moet ook verantwoordelijk geweest zijn voor de telegrammen - dat was iets bijzonders, dat alleen in spannende verhalen voorkwam. Wij kregen nooit een telegram.

 Ik vond in een doos van mijn oom een paar telegrammen, die hij in 1942, toen hij met mijn tante trouwde, toegestuurd kreeg. Ik heb ze eens goed bekeken. Eén komt uit Kapelle-Biezelinge. Je stelt je voor dat zo’n telegram door een ijlbode in vol galop op een paard over de Biezelingsedijk richting Hoedekenskerke gebracht werd, langs het Hoge Licht onderlangs de boeierds. Nou, vergeet het maar ….. het telegram heeft er twee-en-een-half uur over gedaan. Die bode is ongetwijfeld bij Aagje, één van de cafés, op de Zeedijk, aangeweest.
Het andere telegram is verstuurd door de familie Meertens, die iets verderop in de Kaaistraat woonde. Daar had de telegrambesteller maar twee minuten voor nodig ……………. Een bewijs dat “alhier” toch altijd sneller gaat niet-alhier ………. Misschien heeft mijn oom wel tegen de telegrambesteller gezegd, die buitenadem aan de  voordeur belde, dat hij zich niet meer zo hoefde te jakken …… dat verklaart dan wellicht waarom het Kapelse telegram een poos op de plank is blijven liggen ………. 

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Volg Slik op de Weg op Facebook en schaar je bij de groeiende groep volgers ....... Al 1100 keer de Zeeuwse blog voor de Schelderegio en haar bewoners

Geen opmerkingen:

Een reactie posten