maandag 23 april 2012

Vetplanten, bloemkoolroosjes en gehaktballen

 't Vleeshuis van Antwerpen.
Wie in Zeeland het woord Vleeshal laat vallen in een selectief groepje cultuurbewusten, denkt al snel aan de tentoonstellingsruimte onder het stadhuis van Middelburg, maar Vleeshallen waren er vroeger in elke fatsoenlijk bestuurde stad in de Schelderegio te vinden. Eerder kwam al de vleeshal, ook wel het Vleeshuis genaamd, van Gent hier ter sprake. In Goes bevond de Vleeshal, net als in Middelburg, onder het Stadhuis.
 't Vleeshuis van Antwerpen.
Het Vleeshuis van Antwerpen ligt vlakbij het voormalige kasteel, Het Steen, dat aan de oever van de Schelde ligt. Het Vleeshuis dateert al uit de 13de eeuw en het is natuurlijk niet zo vreemd dat het gebouwd werd vlak bij Het Steen, aangezien ook in de middeleeuwen vlees vooral voorbehouden was aan de adel ....... Ook het feit dat de iets omhooglopende straat De Bloedberg genoemd wordt, kun je als een understatement beschouwen. In de 16de-eeuw besloot het Gilde van de Beenhouwers om vlakbij de Veemarkt een overdekte slachtplaats te bouwen waar plek was voor zo'n 62 slagers .... In de Napoleontische tijd werden de gilden afgeschaft en werd het gebouw gebruikt door kunstenaars en is nu een museum.
 De Vleeshal van Middelburg.
Is het niet een beetje gek om alle slagers bij elkaar in één gebouw te zetten ..........? Uit concurrentieoverwegingen lijkt dat tegenwoordig weer een hot-item te worden.  Hierdoor kunnen ze elkaar beconcureren, controleren en in de gaten houden, dat is waar, maar er zitten mogelijke opgewonden standjes bij en dan al die messen per vierkante meter? In Zeeland is dat lange tijd minder gebruikelijk geweest. Elk dorp of elke wijk in een stad had zijn eigen buurtwinkels; de bakker, zijn kruidenier, zijn melkboer, zijn school en zijn slager, zijn eigen postkantoor, zijn eigen dorpsgek en zijn eigen politiebureau en dat leek slim, omdat iedereen altijd alle voorzieningen in zijn eigen buurt vond. Sinds de Tweede Wereldoorlog zie je concentraties van winkels, zoals de winkelcentra die net buiten de wijk of stad kwamen te liggen, uiteraard met een groot parkeerterrein erbij.
 
De Mortiere, Middelburg
De laatste decennia kruipen garages en meubelbedrijven weer graag bij elkaar en dat is handig, als je nieuwe stoelen zoekt of een nieuw auto, maar het zou onhandig zijn, als de slagers in zuid, de groenteboeren in noord en de melkhandels in oost gesitueerd zouden zijn ....... als je je boodschappenkarretje vol wilt laden met meer dan alleen schouderkarbonaden ....... Omdat alle slagers geconcentreerd waren op één plek, was de concurrentie en controle groot en kon je ongetwijfeld in het vleeshuis goed en goedkoop je slag slaan, maar als je daarna nog met je lijstje naar de groentemarkt zou moeten, daarna de botermarkt, de vismarkt of de eiermarkt, dan is het toch wel fijn dat al die "productschappen" tegenwoordig bij elkaar liggen in wat ze een supermarkt zijn geen noemen -  al hebben de bakker, de groenteman en de slager nog wel steeds hun eigen plek in de winkel -  Je moet er toch niet aan denken dat je als een blinde vink je suf loopt te zoeken naar vetplanten, vleestomaten en lamsoor in het Vleeshuis tussen de gehaktballen, die je op de Speelgoedmarkt zou verwachten; bleekselderie tussen de wasmiddelen op de Huishoudbeurs of  bloemkoolroosjes op de Bloemen- en Plantenmarkt? 
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg Feesboek: Slik op de Weg

SlikopdeWeg: De dagelijkse Zeeuwse blog over de Schelderegio en haar bewoners.

1 opmerking: