donderdag 12 april 2012

Jattepeertjes

 Ik ben een rare peer - appels zijn aan mij niet zo besteed - ook niet als het echte Zeeuwse zijn - echte Zuudbevelandse. Dat ligt niet aan de appel - dat ligt aan mij - ik ben meer een perenman. Je zult mij zelfs, om maar even een voorbeeld te geven, nooit dagen tevoren in de rij zien staan bij een electronicazaak ..... zo diep zit dat!

An apple a day keeps the doctor away, schijnt een goed Nederlands spreekwoord te zijn en dat geloof ik graag. Met peer ken ik er geen die het voorgaande ontkracht, dus nemen we het maar voor waar aan, want als men "dan zitte mitte gebakke peere" zegt, zoals in West-Brabant, als ’t even tegen zit, dan kan je dat niet als een compliment opvatten en iemand een peer oep zienen appel geven, zoals ze soms in Antwerpen problemen uitvechten, lijkt me ook niet zo sappig ..............
 Als perelaar las ik overigens pas goed nieuws - de peer gaat de appel in Nederland voorbijstreven. Zoals het er nu uitziet, zegt het CBS en het Productschap Tuinbouw. zal volgend jaar voor het eerst het aantal hectaren peren dat van de appel voorbijstreven - goed nieuws, vind ik als peroloog. Bovendien was het afgelopen jaar een prima perenjaar, dus hoef ik qua aanbod deze winter en voorjaar niet mis te grijpen.
Hoewel, zo meldde het NOS nieuwsbericht van acht uur, het schijnt dat het komende seizoen rampzalig zal zijn voor de perenoogst. De vorst in februari heeft er geen goed aan gedaan - men verwacht dat de oogst 2012 slechts een tiende deel (!) van de oogst van 2009 of 2011 zal zijn.
Ik weet nog zo'n oude boom te staan - op een dijk bij 't Vlaandertje. Vol vruchten, die kennelijk van niemand zijn, want ze worden niet geplukt. De spreeuwen pikken er in, niet eenkennig als ze zijn, wordt geen één vrucht ontzien ......Trouwens: alle peren, die niet als een schoonheidskoningin de juiste maten hebben of als een mannequin het juiste huidje, blijven vaak hangen aan de bomen en door de spreeuwen als toetje genuttigd of vallen, eenmaal overrijp, op de grond ten prooi van Atalanta's, muisjes en andere aards gefriemel?  Waar blijven die minkukels, die vroeger bij ons achter in de tuin in die oude perenboom zich (mis)vormden, maar toch zo lekker smaakten?  Die vruchten die wel eens een deukje of beestje bevatten? Uiteraard houd ik de plek van deze oude perenboom strikt geheim. Mocht de perenooogst ooit weer aantrekken dan ben ik bereid opening van zaken te geven. Tot die tijd eet ik mijn stiekem gejatte peertjes, jattepeertjes  .... met wormpjes als't moet. Ook de minkukels ... Ik weet het, ik ben soms een rare peer!  Zegt een goed Zeeuws spreekwoord niet: Een gejatte peer mag je niet op een vlekje zien?
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl

Maak je eigen immateriële Zeeuwse erfgoedlijst. Stem!

SlikopdeWeg: De dagelijkse Zeeuwse blog over de Schelderegio en haar bewoners

1 opmerking:

  1. Het valt wel mee met de peren en vorstschade in Zeeland las ik in de PZC vandaag.

    (Als geboren Zeeuwse lees ik hier in het verre verre zuiden, in de tropen "Slik op de weg" met veel plezier. C

    BeantwoordenVerwijderen