zondag 22 april 2012

Kassa

Eén van de meest aansprekende voorwerpen uit het Zeeuws Museum is, voor kinderen, ongetwijfeld de mummie - de enige mummie, mijns inziens, die zich met recht "Zeeuws" genoemd mag laten worden..... Ik vind, dat als je al meer dan 200 jaar in deze streken verblijft, je toch wel Zeeuwse roots hebt ..... of zijn hier ook regels voor? Vooral kinderen vinden zo'n mummie iets heel bijzonders, iets gezond engs, waar je bij mag griezelen. Maar als het om een typische Zeeuwse mummie gaat, dan gooit de kat uit de kerk van Veere ook hoge ogen, maar goed, de Egyptische mummie wint toch, vermoed ik, omdat het een "dood" mens is, dat al heel lang geleden geleefd heeft. En diezelfde fascinatie voor zo iets eng ouds is van alle tijden en ik vermoed dat de Middelburgse regenten net zo gefascineerd waren als dat jochie van tien uit Klarenbeek . De mummie is al vanaf 1783 in het bezit van het Zeeuws Genootschap en werd door een schip naar Middelburg gebracht als geschenk van ene Adriaan Moens, die de één of andere hoge post bij de VOC  bekleed had en het ergens op de wereld als kostbaar souvenier had meegebracht. In 2011 is de mummie een paar maanden uitgeleend geweest aan het Teylers Museum - van haar reis erheen, is een filmpje gemaakt.



Het is een kind, heeft röntgenonderzoek uitgewezen, maar goed, dat kan zelfs een blinde voelen aan de grootte .... Uiteraard spreekt dat gegeven kinderen erg aan. Volgens de geleerden had het geleden aan de Engelse ziekte, een aandoening, die ontstaat als er te weinig kalk afgezet wordt - de botten worden dan broos en breken snel. Je krijgt dan o-benen en je kint moeilijk lopen. Natuurlijk heette het toentertijd in Egypte nog geen Engelse ziekte, want Engeland bestond nog niet, maar het was iets waar in vroeger eeuwen veel mensen aan leden. Voor de kinderen is het natuurlijk geen vraag of het een jongen of een meisje is ........ tussen de wikkels onthulden de röntgenfoto's poppetjes ( een meisje dus), maar ook kleine symbolische roeispaantjes ( dus toch een jongetje). In hun gedachtewereld meenden de Egyptenaren dat zulke miniroeispaantjes handig waren om, op weg naar het hiernamaals, de Nijl mee over te varen. Je moet dus niet gek staan kijken dat, mochten ze in een luchtdicht-afgesloten kleipakket ergens in Zeeland binnenkort een mummie vinden, er tussen de wikkels miniwinkelspeelgoed gevonden wordt, zodat het kind tenminste nog wat te eten heeft of wat kan spelen .... en als er dan ook nog de minikassa gesignaleerd wordt, in de stijf toegeknepen rechterhand van het mummietje, dan mag je toch wel spreken van een zeer kostbare unieke vondst.
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg  Feesboek: Slik op de Weg
 
SlikopdeWeg: De dagelijkse Zeeuwse blog over de Schelderegio en haar bewoners

Geen opmerkingen:

Een reactie posten