zondag 2 oktober 2011

Zeeuwse Luchten

De Zeeuwse Luchten zijn bijna een handelsmerk geworden van Zeeland. Grote witte stapelwolken groeien op de grens van zee en land uit tot dreigende onweersbuien. De westenwinden stuwen de vochtige lucht naar de kust, waar ze vaak, hun water vasthouden tot ze de zandgronden van Brabant bereikt hebben. 't Waait wel over, zeggen ze dan in Zeeland, vertrouwend op de normale gang der elementen ..............
Zeeuwse Luchten fascineren al eeuwenlang en schilders legden dit soort fantastische wolkenpartijen vast in olieverf of aquarel. Domburg en Veere waren, voordat de toerist er neerstreek, kunstenaarsdorpen, waar menig ezel door de duinen werd gesleept. Wie vroeger naar de lucht keek wist waar de bui hing en bepaalde of hij er nog op uit trok. Tegenwoordig kijken we niet meer omhoog, maar naar onze beeldscherm om met de buienradar in te schatten of we nog even naar de winkel kunnen. Een naderende stormdepressie is al voldoende aanleiding om een weeralarm over Nederland uit te roepen, terwijl de Zeeuwse boer gewoon filosofisch naar de zwiepende bomen keek of de dieren in de gaten hield: De katte eet hos; 't gae reehenen! ......... Het weerbericht wordt tegenwoordig opgeleukt met foto's van wolken; gelukkig heeft er toch nog iemand naar boven gekeken, alsof de weerman of - vrouw wil zeggen: Kiek mensen, de lucht verermt - 't weer verachtert .... Er zijn fascinerende plaatsen genoeg om de Zeeuwse Luchten te aanschouwen. Neem de Zak van Zuid-Beveland, waar de stapelwolken schitterend lijken te passen boven de vers omgeploegde akkers of de Noordzeekust van Walcheren. Boven op een duin of op de Westkappelse Zeedijk trekken de dreigende wolken de kust op ........ een fascinerend gezicht. De tienduizenden wandelaars van de wandelmarathon hoeven daar dit jaar niet op te letten. De lucht zal blauw zijn en ze hebben genoeg aan zichzelf ......... geen tijd om te genieten van de duinen, de zee, de Zeeuwse Luchten, is er niet - de honderduizenden mensen langs de kant trekken alle aandacht. Over een paar dagen is de kust weer voor de meeuwen, de eenzame wandelaar en de wolkenluchten en is de rust weergekeerd; het weer kan weer haar normale ritme hervinden, zoals het hoort in oktober: herfst dus; de deelnemer aan de wandelmarathon merkt daar nog maar weinig van, recupererend met de benen omhoog op de bank ......... De Kust- en de Wandelmarathon 2011 werden gehouden begin oktober 2011 onder zomerse omstandigheden: 25 graden en een strak blauwe lucht - 't Is oktober - herfst toch? 't Moet niet gekker worden ............ straks valt de herfstvakantie nog in juli en augustus ( foto's: Westkapelle - Walcheren) ( november 2010)

Hans Koert

slikopdeweg@live.nl
Twitter: slikopdeweg

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen