donderdag 20 oktober 2011

Plataan

Als kind groeide ik op vlakbij dit fraaie huis in Hoedekenskerke, villa Boerhaave, het huis van de dokter. Het had een fraaie tuin, die bestond uit grote bomen, waaronder een gazon, waar in het voorjaar wat sneeuwklokjes en krokusjes tevoorschijn kwamen als stinsenplanten bij een uitgestrekt Walchers buiten .....

Als kind moet ik daar wel eens gelopen hebben als ik me, aan de hand van mijn moeder, in de wachtkamer meldde met mijn ziekenfondskaart en een stevige hoest, maar van bomen heb je dan nog weinig kennis. Je hebt bomen en bomen, dat weet je wel, maar hoe ze heten, vertellen ze je niet. Sommige bomen helpen je dankzij hun vruchten of vorm. Zo hoef je ook tegenwoordig geen kind in de herfst uit te leggen wat een kastanjeboom is of een eik en een (knot)- of treurwilg ( die stond ook in tuin van de dokter, gebogen over de vijver), herken je zelfs in het pikkedonker aan hun vorm ..... maar een beuk, een els of een iep bleven allemaal gewoon "boom" heten.

Als je nu veel later door die dokterstuin loopt, krijgen de bomen ineens wel een naam, zoals deze hoge plataan, die met haar grote kruin voor schaduw zorgt achter het huis. Villa Boerhaave is in de zomer een thee- en koffieterras geworden, waar je na een lange wandeling of fietstocht heerlijk in haar schaduw kunt uitrusten.

Platanen zijn bomen die prima gedijen in de stad - ze groeien relatief snel, mopperen niet als ze wat weinig ruimte hebben voor hun wortels en zijn, met hun ietwat vlekkerige stam, fraai om te zien. De puntige bladeren zijn mooi in de herfst. Door het afschilferen van de bast ontstaan er groenachtige- en gele vlekken, waardoor het lijkt alsof de boom aan de één of andere enge huidziekte lijdt. Zou dokter Kole daarom die boom in zijn tuin geduld hebben? (Hoedekenskerke - Zak van Zuid-Beveland) ( oktober 2011)

Hans Koert


Twitter: #slikopdeweg

Geen opmerkingen:

Een reactie posten