zaterdag 10 september 2011

Wachtlokaal

Het Wachtlokaal op het veerplein van Hoedekenskerke staat er momenteel leeg en verlaten bij. Het werd in zijn huidige vorm gebouwd in de jaren dertig van de vorige eeuw, toen De Val werd ingericht als veerhaven. De steiger, die tot dan toe aan de Scheldedijk had gelegen, was immers niet geschikt voor het vervoer van auto's. Na de Tweede Wereldoorlog was het veerplein en aanlegsteiger zwaar beschadigd - toen werd ook het naastgelegen café De Steiger gebouwd.
Net als het veerplein zelf, heeft het Wachtlokaal zijn functie verloren. In december 1971 kwam Sinterklaas voor het laatst aan met de veerboot, een ritueel, dat in de jaren zestig op mij altijd veel indruk maakte ( Waar ken ik die man van?). Tot 2 januari 1972 voer hier de veerboot Prins Hendrik van de PSD (Provinciale Stoombootdienst) in een twee-uursdienst, heen en weer tussen Hoedekenskerke en Terneuzen. De aanlegsteiger is al lang verdwenen ( de jeugd gebruikte het 's zomers in de twee uren tussen afvaart- en aankomst van de boot als duik- en zwemplek) en de haven, nu een jachthaventje, vecht tegen het binnenkomend slib, dat bij elke getijde neergelegd wordt in de haven.
In het Wachtlokaal waren twee ruimten. Aan de ene kant konden de passagiers binnen wachten op de boot, als ze met de lijnbus vanuit Goes waren aangekomen. Er stonden, in mijn herinnering, houten banken. Er was ook een kantoortje waar Broere, die op het veerplein de stroom auto's reguleerde (hooguit 12 meen ik me te herinneren) en de boot hielp aanleggen, de twee uur tussen twee afvaarten stuk sloeg. Hier zal, ongetwijfeld, de koffie warm gehouden zijn, de krant gespeld en de dorpsroddel doorgenomen zijn. Er was ook een, vonden wij, ietwat geheimzinnige zwarte schuifdeur, waarachter dozen of kisten, aangevoerd door Jobse, de bode of pakjes, die Stien, de conductrice van de bus, van onderuit de lijnbus haalde, werden opgeslagen. Als dan de boot aankwam werden die op een steekkar naar de boot gereden: Bagage zonder Reiziger (vrij naar het tonelstuk van Jean Anouilh). Het Wachtlokaal staat, net als het naastgelegen café De Steiger, in de weg bij de komende verzwaring van de dijk ( alweer?). Het Waterschap Scheldestromen heeft bepaald dat dit wachtlokaal niet zal verdwijnen, maar verplaatst zal worden - een prima initiatief, want al hebben er geen grote architecten aan de tekentafel gezeten, voor de Otjeskerkenaren is het een belangrijk stukje cultureel erfgoed. Het naastgelegen café De Steiger zal hoogstwaarschijnlijk wel verdwijnen. Jammer - een uniek plekje met een al even uniek uitzicht op de Schelde. In het verleden is er al zo veel verdwenen uit het dorp, dat deel was van het verleden van dit nu haast slapende dorp, waar in de Kerkstraat alleen nog beweging te zien is als de stoomtreinpassagier het Wienkeltje van Wullempje opzoekt: De aanlegsteiger, 't café van Aagje op de dijk, de Lagere School aan de Kerkstraat, het oude gemeentehuis ernaast, het witte huis van Ko Looij, het stationnetje onder aan de dijk, de veerboot naar Terneuzen, de coupure bij de steiger, de erwtensoep op de boot, de muziektent aan de "nieuwe straete", 't huis van Priester aan de dijk, 't postkantoor van Jan de Groot, 't kaaiuusje en het kerkje van het naastgelegen dorp Vinninghe, dat bij de schuur van Hoekman gelegen moet hebben .... Gelukkig hebben we de molen nog van Dirk de Bart, de kerk, 't Gemaal Groenwegen, 't treintje en 't Wienkeltje van Wullempje en ......... het Wachtlokaal van Broere.
Meer foto's van Hoedekenskerke en omgeving

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen