vrijdag 23 september 2011

Sint-Pauluskerk

Antwerpen kent een keur aan oude gebouwen en kerken. Eén van die kerken is de Sint-Pauluskerk, waarvan het interieur veel indruk maakt, ligt in het centrum van de stad.

De kerk is oorspronkelijk gebouwd als een kapelleke eind 13de eeuw totdat het uitgebouwd werd tot een kloosterkerk van de orde der Dominicanen eind 16de eeuw. Vijfenveertig jaar geleden werd de kerk zwaar beschadigd bij een brand en het heeft meer dan twintig jaar geduurd voordat het dak weer gerestaureerd was en de kerk wind - en waterdicht was. De kerk ziet er dan ook "als nieuw" uit.

Opvallend is de rijke versiering van de kerk en de tientallen 17de eeuwse schilderijen, die als in een goedkope kunstgallerij schouder aan schouder boven de rijk versierde houten lambrizeringen hangen: Rubens, Jordaens,Teniers, Van Balen, Van Dyck ......... alsof je voorleest uit de catalogus van het Rijkmuseum. Toen de kerk in de brand vloog, vijfenveertig jaar geleden, konden de parochianen de schilderijen redden. De kerk is nu weer schitterend in haar oude luister teruggebracht.

De waarde van deze kunstwerken moet fenomenaal zijn, al is die waarde moeilijk, mocht men dat willen, om te zetten in harde valuta. Ook de kunstig gesneden houten altaren en communiebanken, die je opgesteld vindt, moeten een kapitaal vertegenwoordigen en geven de kerk haar rijke barokke uitstraling. Voor de gewone mens in het 17de-eeuwse Antwerpen, dat toen door na de Spaanse overheersing zwaar gekweld was en haar handel en voorspoed deels was kwijtgeraakt aan de noordelijke Nederlanden, moet dit een verpletterende indruk gemaakt hebben.

Ook de gewone moderne Antwerpenaar komt onder de indruk als hij het barokke kerkgebouw door de fraai versierde deuren binnentreedt. Wat opvalt is het licht ...........veel oude kerken, vooral de rijk versierde Vlaamse kerken in Antwerpen, Gent en Brugge, lijken altijd zo vreselijk donker - met donkere nissen en kapellen - Hier is het licht.

Zo af en toe, als we ons onderdompelen in de cultuur van de Vlaamse steden, verwonderen we ons over het culturele erfgoed, dat in zulk soort gebouwen bewaard gebleven is. Een pracht en praal die niet meer van deze tijd lijkt - die gigantische kloof tussen rijk en arm, zoals we dat in de wereld van 2011 nog vinden tussen de groep omhoog gevallen functionarissen van bedrijven, die met hun basissalarissen en bonussen leven in een soort graaicultuur en de uitkeringstrekker.... een kloof, die voor Jan-met-de-pet ( of in Antwerpen Fons-met-de klak) tastbaar gemaakt werd in dit soort kerken, die een verpletterende indruk gemaakt moeten hebben, een soort verbeelding van de hemel - van hoe het paradijs er uit moest zien. Toch is al die pracht en praal relatief - ook de over de rug van de armen rijk geworden magistraten, werden geveld door de pest en als de man met de zeis op je rug tikt, dan zijn al die Rubensen, Jordaens en Teniers onverkoopbaar ........... Trouwens, wie wil zoiets nou boven de bank hebben? ( Antwerpen ) ( oktober 2010)
Buiten de kerk ligt de Cavalerieberg en de Tuin van Jerusalem.


Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen