maandag 19 september 2011

Putevildertje

U herkent dit ongetwijfeld. Uw tuin ligt er aan het eind van de winter nog maagdelijk bij, als de eerste bolletjes en sprietjes al weer de strijd aan durven te gaan met de elementen. Ook tussen de tegels van het tuinpad wurmen plantjes zich, tegen beter weten in, een weg naar het licht ...............
Wat misschien op een andere plek in de tuin zou kunnen uitgroeien tot een prachtige bloem of vlinderstruik, wordt nu ineens een doorn in het oog, een kruidje dat daar niet hoort te zijn, een on-kruidje dus; iets dat te vuur en te zwaard bestreden moet worden. Tijd om te handelen. De gifspuit willen we liever niet, maar een paar dagen op de knieën is ook geen leuk vooruitzicht. Elk jaar weer is er die strijd tussen bukken of spuiten .....
In het vroege voorjaar wint meestal het ouderwetse handwerk, wat inhoudt dat men op de knieën moet en met een speciaal mesje, een putevildertje, de strijd tegen het oprukkende oerwoud aangaat. Zo'n putevildertje, hier in een moderne vorm vanwege het plastieken handvat, is niks meer of minder dan een oud mesje, dat door veelvuldig gebruik zodanig afgesleten is, dat het, zo de naam suggereert, alleen nog gebruikt kan worden om kikkers ( de Zeeuwse naam voor kikker is puut) te fileren. Misschien een geschikt woord om allochtone en autochtone Zeeuwen te kunnen onderscheiden? Als nu de aanhangers vande Partij voor Zeeland er maar niet mee aan de haal gaan. (Heinkenszand - Zuid-Beveland) ( april 2011)
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen