woensdag 21 september 2011

Kloostergangen

De middeleeuwse abdij van Middelburg is ongetwijfeld één van de oudste gebouwen van de stad. Begin 12de eeuw moet er hier al een klooster gestaan hebben, opgericht door de orde van de heilige Augustinus uit Voormezele; later ging die over naar de toen populaire orde der Norbertijnen, ook wel Witheren genoemd, vanwege hun witte habijt, vanuit de Abdij van St. Michiel uit Antwerpen.
Dit eerste klooster zal een eenvoudig gebouw geweest zijn, maar geleidelijk aan breidde het gebouw, dat de naam Onze Lieve Vrouwe Abdij kreeg, zich uit tot dat wat het nu is - Een groot gebouw met torentjes, met een abdijtoren (Lange Jan), en een groot abdijplein, afgesloten door poorten. De twee (eigenlijk drie) grote kerkgebouwen, die nu tegen de abdij aanleunen, de Koorkerk, de Wandelkerk en de Nieuwe Kerk) zijn voor een deel van na de reformatie. Nu heeft de abdij als zetel van het Provincie Bestuur en als Zeeuws Museum, een andere functie gekregen, maar het hart van het abdijcomplex, de kloostergang met de kloostertuin ademt nog steeds de rust uit van weleer.
De kloostergang en de kloosterhof behoren, met de crypten en Balanspoort, tot de oudste gedeelten van de abdij. Hier mediteerden de monniken in de geweide rust van de abdij. De kloostergang loopt rond de zgn. Kloosterhof, al is het de vraag of er in de middeleeuwen glas (in lood) in de bogen gezeten heeft, zoals nu.


Na de hervorming werden hier de eerste Zeeuwse gouden dukaten geslagen en veranderde de stille kloostertuin in een luidruchtige werkplaats, waar de zware stempel de gouden plakken tot munten sloegen. Er komen zelfs twee smeltovens te staan en de hoge kloostergangen kregen een extra verdieping. In de 19de eeuw, toen Nederland een Koninkrijk geworden was, stalde de Commissaris van de Koningin hier zijn koetsen en, om gemakkelijk de wagens te kunnen keren, werden delen van de kloostergang afgebroken. Pas in de 20ste eeuw worden de kloostergangen opnieuw gerestaureerd zoals het er in de middeleeuwen moet hebben uitgezien - de verwoestingen aan het begin van de Tweede Wereldoorlog zorgen ervoor dat e.e.a. nog een keer dunnetjes overgedaan moest worden. We moeten zorgvuldig omgaan met dit soort unieke historische gebouwen uit een ver verleden en er voor waken dat op geld- en macht beluste ambtenaren het complex verpatsen aan de één of andere projectontwikkelaar, die er appartementen in willen bouwen, het abdijplein gaan afgraven om er een parkeerkelder van te maken (Putten graven is een Middelburgse specialiteit) of van de kloostergangen een exclusief winkelcentrum van te maken vol Blokkers en Kruidvatten. (Middelburg - Walcheren) ( september 2011)

Meer foto's van het Middelburgse abdijcomplex

Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen