dinsdag 13 september 2011

Huis van Oostende

Even zien of er nog water in de Schelde staat ........... of het echt een Zeeuwse uitdrukking is dat weet ik niet, maar mijn moeder roept dat een paar keer per week als ze op de fiets even naar de zeedijk moet ......... Zelf voel ik die drang (nog) niet, maar een paar keer per jaar kan ik me niets mooiers voorstellen dan langs de Schelde lopen of fietsen en genieten van die ruimte, die geuren en de stilte, die de Schelde biedt ........... De Biezelingse Ham is zo'n prima plek om even in retraite te gaan.

Van oudsher is de Biezelingsche Ham eigenlijk de naam van het water dat de haven van Biezelinge, nu marktplein, verbond met de Westerschelde. Midden 18de eeuw werd dit water binnengepolderd, toen de ingang door schorren en slikken al lang verzand was en onbereikbaar voor scheepjes. Voor Biezlinge het einde als havenplaats. Die polder, de Willem Anna Polder, staat nu vol glastuinbouw - de Glazen Stad, hectares vol kassen, waar nu paprika's en tomaten groeien. De plek waar de Zwaakse Weel van oudsher uitmondde in de Westerscghelde, noemen we nu De Biezelingse Ham.
Ooit moet op deze plek, waar nu schapen op het zand als badgasten recreëren, het dorpje Oostende gelegen hebben, nu één van de vele verdronken dorpen, die alleen nog als naam in oude akten terug te vinden zijn. Steeds als ik daar ben speur ik naar rijen oude stenen, of oneffenheden in het slib, die wellicht de restanten van de kerk of het Huis van Oostende aanduiden, maar steeds tevergeefs. De preciese plek is niet bekend, maar zal, in de loop der tijd, door de stroming van alle restanten ontdaan zijn. Oostende zal niet zomaar als een tweede Valkenisse herrijzen.

Eind dertende eeuw stond er hier al een kerk en er moet ook een huis gestaan hebben van de Heren van Oostende. Het gebied werd al tijdens de Middeleeuwen geteisterd door menigvuldige Grondbraaken en Vallen ... en de Boeierds, een strook achter de zeedijk, tussen de Biezelingse Ham en Hoedekenskerke en verder zuidwaarts tot bij Bakendorp, zijn daar nog de bewijzen van. De Heren van Oostende moeten zo rond de 15de eeuw de streek verlaten hebben en hun heil in Goes gezocht hebben, waar ze Torenburg bouwden, ook wel 't Huys van Oostende genaamd. Grappig is, dat het wapen van het geslacht van De Vrieze van Oostende de zelfde elementen heeft als het huidige wapen van Hoedekenskerke, de negen hermelijnstaarten.

Waar nu af en toe zeehondjes op de slikken liggen weg te dromen, probeerden in lang vervlogen tijden de inwoners van Oostende droge voeten te houden. Als kind was het riddergraf in de kerk van Hoedekenskerke van Willem de Vrieze van Oostende, met zijn hoofd op een kussen, devoot bijengehouden handen, gekleed in harnas met zijn helm en handschoenen, als een verongelukte motorrijder avant la lettre naast zich en het hondje aan zijn voeten, voor mij het ultieme bewijs dat geschiedenis meer was dan alleen maar sprookjesachtig verhalen uit lang vervlogen tijden. Daarom zal ik later zeker ook vaak even naar de Schelde gaan kijken of er nog water in staat, al was het alleen maar om ooit in de Biezelingse Ham de restanten van het eerste Huis van Oostende te mogen aanschouwen ......... ( Biezelingse Ham - Zuid-Beveland) ( augustus 2011)

Meer foto's van de Biezelingse Ham
Hans Koert
slikopdeweg@live.nl
Twitter: #slikopdeweg

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen